هیچ گاه نمیتوان افرادی با خصوصیات فکری و اعتقادی یکسان بیابیم. هیچ گاه نمی توان دید افراد را نسبت به یک موضوع دقیقاً شبیه به هم ببینیم. حتی دو قلوهای یکسانی که از یک پدر و مادر بوجود می آیند ، در یک زمان متولد می شوند ، با یک تربیت و فرهنگ رشد می کنند ، از نظر چهره یکسان هستند ، اما عقاید و جنبه های فکری بسیار متفاوتی با هم دارند. اینجاست که بحث تعامل اجتماعی بوجود می آید. اجتماع در برگیرنده ی افراد با سطح فکری و فرهنگی متفاوت است. هیچ اجتماعی یافت نمی شود که افرادش 100% هم دل ، هم عقیده و هم فکر باشند. خواه این جامعه بسیار بزرگ باشد خواه از یک خانواده دو نفری تشکیل شده باشد. اینجاست که تعامل اجتماعی بحث احترام متقابل را پیش می کشد، زیرا در اجتماع تنها راه تعامل با دیگران احترام گذاشتن به فکر و عقیده آنهاست. شاید در زندگی روزمره ما با افرادی رو به رو شویم که نقاط فکری و اعتقادی متضادی با ما داشته باشند ، اما وقتی از سوی او نسبت به عقاید خود مورد احترام قرار می گیریم، ما نیز نا خود آگاه به اعتقادات وی احترام می گذاریم. اینجاست که عقل ، شعور ، معرفت ، حسن رفتار پا به عرصه ی تعاملات روزمره افراد خوش اندیش و محترم می گذارد که نه تنها دیگران که با وی هم عقیده نیستند با او به راحتی ارتباط برقرار می کنند بلکه در مواقعی به سمت تفکرات او سوق داده می شوند. در طبیعت هم چنین تعامل زیبادامه مطلب

به نام خدا
Toleranseبه معنای تحمل است و در اینجا به عنوان تحمل عقاید دیگران بکار می رود. تحمل اینکه دیگران هم دارای حقوقی مشابه به ما هستند.
همه حق rettاین را دارند که خواسته های خود را بر زبان آورند. وقتی ما نظرات meningکسانی را که مخالف نظر ماست تحمل کنیم، به آن toleranse گویند

..

عقیده قضاوت، دیدگاه یا بیانیه ای در موردِ مسائل معمول در نظر گرفته میشود و نتیجهٔ احساسات یا تفسیر حقایق است. آنچه واقعیت را از عقیده متمایز میکند اینست که حقایق قابل اثبات هستند، یعنی حقیقت بطور عینی ثابت شده و رخ داده است.

+ نوشته شده در پنجشنبه هجدهم آبان ۱۳۹۶ساعت 9:11&nbsp توسط نازنین زارع |

آزادی, قدرت انسان در به كار بستن افکار و عقاید و گسستن از آنهاست. آزادی این نیست که انسان بدون فکر و عقیده باشد یا نسبت به همه بي قید و بی تفاوت باشد. داشتن فکر و عقیده به خودی خود بد نیست، بلکه در فکر یا عقیدهاي ماندن بد است. یا به قول ادامه مطلب

تنوع افکار تا حدودى از ویژگى هاى شایسته و بایسته زندگى بشر است. آنچه این عالم را از ملال و یک نواختى به در مى آورد و زیستن در آن را لذّت بخش و موجب خرسندى و خوش وقتى مى گرداند و قواى عقلانى، اخلاقى و ذوقى را رشد مى دهد؛ گونه گونى افکار و اندیشه هاى انسان ها است. این اختلاف تا زمانى که به اصول مشترک اعتقادى و تفاهم در مسائل بنیادین، خللى وارد نسازد امرى مثبت تلقى شده است.

+ نوشته شده در پنجشنبه هجدهم آبان ۱۳۹۶ساعت 9:18&nbsp توسط نازنین زارع |